PEKING 1995

Flestir þekkja til Kyoto bókunarinnar en fyrir konum og femínistum er Peking aðgerðaáætlunin ein sú merkasta sem tuttugasta öldin gaf af sér. Í dag eru liðin 15 ár frá því að konur heimsins hittust í Peking og lögðu línurnar að jafnari heimi. Hvað hefur áunnist? Hvernig var andrúmsloftið á þessum sögulega fundi? Sigríður Lillý mun ræða aðdraganda ráðstefnunnar, vinnu og fjölþjóðlega samvinnu í Peking 1995.

Sigríður Lillý Baldursdóttir, eðlisfræðingur og forstjóri Tryggingastofnunar ríkisins,  var formaður undirbúningsnefndar stjórnvalda vegna ráðstefnunnar í Peking 1995 og fór fyrir sendinefndinni.

KVENNASÁTTMÁLINN 1979

Til þess að fólk geti beitt sér í þágu jafnréttis er brýnt að það kunni skil á mannréttindum. Þekking á ákvæðum Kvennasáttmálans er mikilvæg í þessu sambandi og ein forsenda mannvæns samfélags.

Kvennasáttmálinn tekur til flestra þátta daglegs lífs, en með aðild að honum skuldbinda stjórnvöld sig til að efla stefnu, lög og stofnanir jafnt sem viðhorf sem tryggja jafnrétti kynjanna. Í sáttmálanum er einnig kveðið á um aðgerðir til að koma í veg fyrir mismunun gagnvart konum á öllum sviðum mannlífs.

Brynhildur G. Flóvenz er dósent við lagadeild Háskóla Íslands og fræðir okkur um kvennasáttmálann og gildi hans fyrir bæði íslenskar konur og systur þeirra um allan heim.

Tryggjum að allar dætur, mæður, systur, ömmur og vinkonur njóti fullra réttinda.

Mannréttindi eiga upptök sín í hug og hjarta hverrar manneskju, í okkar nánasta umhverfi. Hvert og eitt okkar ber ábyrgð á að halda jafnrétti í heiðri á heimilinu, í skólanum, á vinnustaðnum; hafi mannréttindi ekki merkingu á þessum stöðum, þá hafa þau litla merkingu annars staðar.